Izarak

3

Izenburua: Izarak
Idazlea: Goizane Aizpurua
Argitaletxea: Alberdania
Urtea: 2021

Bizitza arrunta duen bikote heterosexual arrunt bat osatzen dute Anek eta Xabik. Adiskide min dute biek Elene. Portugalera doaz oporretan, hiruak elkarrekin. Bidai horren ondorengo urtebetearen buruan ezerk ere ez du lehenean iraungo…
Ane mintzo denean, zalantzan jartzen ditu bizitzan hartutako erabakiak. Banan-banan. Inoiz bere ariman tokirik izan ez duten zalantzak dira. Aneren identitatea (bai besteen begiradak sortutakoa, bai bere jokabide propioz proiektatzen duena) kolokan jartzen dutenak.
Kontrapuntuan, Elene ispilu da Anerentzat. Anek beti bizi nahi izan duen bizitzaren isla. Bide-gurutze bakoitzean aukera egokia hartzen lagungarri nahi lukeena.
Bilaketa dute Anek eta Elenek helburu, elkarrena bainoago, norberaren sakoneko izatearen bilaketa. Eta bilaketa horrek ez du deus ere ukitu gabe utziko: gorputza, generoa, intimitatea, rolak, harremanak, maitasuna… Identitatearen eraikuntza, azken batean.

Subscribe
Notify of
guest
3 Iruzkin
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Bilbo 54.3

Goizane Aizpurua agertu berri da euskal narratibagintzan eta ezin dut esan agerpen arrakastatua izan denik. Egia esan, asko aspertu naiz bere lehenenego liburuarekin. Hirukote baten gorabeherei buruzkoa da (Ane, Xabi eta Elene) liburua, baina estilo ilunak eta argumentu eskasak ahalbideu dute nik ez gozatzea irakurketarekin.

Are gehiago, pasarte batzuk ez ditut ulertu eta ia kasu egin gabe irakurri ditut, liburua amaitzeko helburu bakarrarekin.

Beraz, ezin dut gomendatu lehenengo liburu hau. Ea bigarrena!.

Azkoitia 76.1

Hirukote baten harremanan gorabeherak urtebetean, urteko lau uda sasoietan banatuta. Urtaro bakoitzeko aurrekapituluak oso onak dira, nabari da Goizane poeta dela. Kapitulu bakoitzari izena ematen dioten hitzak ere gustatu zaizkit, baita mi motatako narrazioak ere: kapitulu erdiak Aneren ikuspegitik, beste erdiak narratzaile arruntarekin.

Gutxien gustatu zaidana, azken urtaroa: udazkena. Galdu egin naiz. Eta, mesedez, beste hizkuntzetan erabiltzen dituzuen esaldiak (kasu honetan ingelesezko dezente) motzak izan arren, orri barrenean itzulpena ipini. Nik esaldi asko ez ditut ulertu.

Balekoa, liburua. Bereziki gomendagarria 30-40 adin tartearentzat.

Hainbat perla solte badaude, horietako bat aipatzearren: “Betiko harriarekin tupust egiten duen bakoitzean denboraren higadurak harria hondar bilakatuko duelakoan fededun”.

Nik normalean iritzi motzak idazten ditut, ez zaizkidalako iritzi luzeegiak gustatzen. Baina kasu honetan gauza gehiago komentatu nahiko nituzke… Ez da seinale txarra!

Gasteiz 9.5

Eleberri hau lau atalez eta epilogo batez osatuta dago. Kapitulu guztiek urtaroen izena dute.

Denak hasten dira modu berean, oso modu poetikoan. Gehien gustatu zaidana lehenengoa da, ‘Uda’ izenekoa. Bertan, egileak anaforaren baliabidea erabiltzen du, eta 16 esaldi hasten dira “Pilatzen” hitzarekin.Atal honetan, Ana eta Xabi bikote protagonistak Elenerekin Portugalera oporretara joatea erabakiko du. Bidaia hau erabakigarria izango da hirurentzat.

Bigarren zatian, Aizpuruak errepikapen-baliabidea erabiltzen du, “Edonoren” hitzarekin jolastuz.

Era berean, ‘Negua’-ren hasiera azpimarratuko nuke, oso lirikoa eta inspiratzailea iruditzen baitzait. Horrela irakur daiteke 95. orrialdean: “Elurteen isiltasunak barne zurrumurruak estaltzen dizkigu, egun euritsuek indartu eta haizetsuek, denbora tarte laburretan urrutiratu”.

Baina, batez ere, pertsonaien eraikuntza atipikoagatik gomendatuko nuke liburu hau, pertsonaia maskulinoa ez dago seguru eta nobelaren amaieran bi protagonista femeninoak indartuta ateratzen dira. Debako idazleak egiten duen genero-begirada hau gustatzen zait.