Distira eta alderantzia

2

Izenburua: Distira eta alderantzia
Idazlea: Joxean Agirre
Argitaletxea: Elkar
Urtea: 2021

Parisen gaude, 1920ko hamarkadan. Euskal Herriko baserri batetik heldu eta argazkilari bihurtu den Maria Garrastazuk, Luxenburgo parketik bere eguneroko itzulia ematen ari dela, neskato galdu bat topatuko du, zuberotarrez hitz egiten duen neskatxa bat bere amari deika eta negarrrez, eta honen ama topatu nahian emango dituzte hurrengo egun eta asteak. Bilaketa honetan, besteak beste, Belle Époque-ko glamourraren bestaldea ezagutuko dugu: ez goi mailako modaren diseinatzaile, modelo eta bezeroak, baizik eta lantoki ilunetan arropa garesti horiek josten aritzen diren jostun apalak.

Subscribe
Notify of
guest
2 Iruzkin
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Bilbo 54.3

Berriro agertu zaigu Joxean Agirre Maria Garrastazuren istorioak kontatzen “Ispiluak eta itsasoak” liburuan egin zuen bezala.
Liburu honetan Mariak argazkilari batekin lan egiten du eta euskaraz egiten duen neskato bat aurkitzen du Parisko Luxenburgo parkean.
Nahiz eta Joxeanek liburu luzeak idatzi normalean, Maria Garrastazuren sailekoak oso laburrak dira, berak horrela erabaki duelako, istorioei zuku gehiago atera ahal izango zielako.
Dena den, istorioa polita da eta idazketa bikaina da.
Beraz, Joxean Agirreren liburuen artean bigarren mailakoa den liburu hau bakarrik gomendatzen diet Joxeanen liburu guzti-guztiak irakurri nahi dituztenei.

Gasteiz 9.5

Liburu txikia bada ere, 72 orrialde besterik ez ditu, oso xamargarria iruditu zait. Azaletik, 20ko hamarkadako Parisko ibilaldi bat izango zela imajinatu nuen. Eta hori pandemia garaian oso gutiziatu bihurtu da.

Testua ondo hasten da Carlos Marxen aipu batekin. Lehen atalean Kafkarekin jarraitzen du. Hasiera ona. Izan ere, argudioa sinpleegia da: protagonista, Maria Garrastazu baserri batean jaio zen eta Zestoako bainuetxean lan egin zuen Parisera ispiluak saltzera joan zen arte.

Luxenburgoko parkean, ama bilatzen ari den Maddi izeneko neska batekin topo egin du. Neskatoaren soinekoagatik, ama modan aritzen dela eta Coco Chanelekin edo Elsa Schiaparellirekin bakarrik lan egin dezakeela ondorioztatzen du. Egia esan, amak Sciaparellirekin egiten du lan, baina gaur egun kartzelan dago, emakume errebeldea delako. Spoilerrik egin nahi ez dudanez, ez dut amaiera kontatatuko.

Liburua oso erraz eta azkar irakurtzen da, hiztegi soila baitu. Hain laburra denez, egileak ez du garai hartako Parisko giroa gehiago garatzen, eta Man Ray, Picasso, Dali, Chagal edo Joyce bezalako pertsonaiak baino ez ditu aipatzen.

Azken batean, estuasun-uneetan entretenitzeko eleberritxoa da.