Jende likidoa

1

Izenburua: Jende likidoa
Idazlea: Nerea Arrien
Argitaletxea: Erein
Urtea: 2021

Itsas mitologiatik urrun dabiltzan uretan aurki ditzakezu. Ahab kapitaina eta Moby Dicken epikaren ifrentzuan. Txitxarro arruntaren edota zilar arrain ziztrinaren parean. Uraren zikloaren tangentetik alde egin nahiko lukete baina arrainontzi borobilean bueltaka lotu diren arrainak dira. Lixibaz betetako balde batean, izara zikinetako fluido lirdingatsuetan, harraska buxatuan, herdoildutako hoditeriako istilean… hortxe dituzu; egunerokotasun petralean, maitasun likidoaren menean edota lurruntzen diren ametsetan.

Ana eta Jon, eskualidoa frenesian, arrain-saltzailea eta buzoa, ekaitzen izenak dituzten andreak, bebarru garbitzaileak, mapa tatuatua duen labarretako arkitektoa, idazlea eta Gari Drake, Mai Elkano… Ur txikitan azalduta erdi maila likidoaren ur handiak.

Herratu, zalantzati, helduleku fermurik gabe alderrai dabilen gizarte likido baten marea da jende likidoa. Tantaka, ipuinez ipuin, itsaso garaikidea osotzen duena. Marinel, portu zahar eta arrainen unibertso mitologikoek Baumanen postulatuekin bat egiten duten istorio bustiak dituzue hauek. Lurrundutako jendea edota, jende eferbeszentearen garaira heldu baino lehen, likidoa izan den denbora bateko lekukotasuna.

Subscribe
Notify of
guest
1 Iruzkin
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Bilbo 54.3

Aspertu nintzen Nerea Arrienen lehenengo eleberriarekin (“Hirutter”), eta izugarri aspertu naiz bigarren honekin. Hamabi ipuin eta hamabi mikroipuin daude liburuan eta ez dago salbatzea merezi duen ipuinik. Gainera, gehienetan, galduta ibili naiz irakurketan, zentzua ezin harrapatu ipuinei, edo, argiago, ezer ulertu gabe..

Ondorioz, asko kostatu zait amaitzea eta nagikeria handia eman dit liburua berriro hartu beharrak, baina amaitu egin dut, batere zapore onik gabe.

Laburbilduz, ezin dut gomendatu bigarren liburu hau. Ea hurrengoa!